şiddete meyyalim vallahi senden*

               Elli kere moralini düzeltmeye çalıştım. Ellisinde de mutsuzdu, bir kez bile güldüremedim yüzünü. Gerçi gülmüştür belki ama ben göremedim. Yüzünün güldüğünü görebilmem için yüzüme bakması gerekirdi çünkü, neyse. Madem ters tepmişti her çabam moralini daha çok bozarsam, düzelmeliydi o zaman. Ben de öyle yaptım. Elli birinci çabamda ağzına sıçtım. Sonra yüzüme baktı ve "tribine sıçayım" deyip çekti gitti. Tam o anda ağzını burnunu kırmak geldi içimden ama kalbini kırmaktan korktum, yapmadım. Yani şimdi ne yapayım ben? Ne desem suç ne yapsam hata sayan bir insan karşımdaki. Kendi mükemmeliyetine inanmış, sözde mütevazi ama bildiğin ukalânın teki. Sonra vay efendim ben atarlı,ben tripli. Şimdi düşünüyorum da iyi ki sıçmışım ağzına, aferin bana. O zaman sırf o iyi olsun diye yapmıştım, şimdi en azından canımı yaktığı kadar kafasını karıştırmışım iyi ki diyorum. Hep, herkese kabul ettirmeye çalıştığı benliğiyle içselleştirdiği bir cümle vardı-siz bilmezsiniz-: "ben buyum kızım, işine gelirse." Heh işte şu an ona karşı hissettiğim tam olarak bu. "Ben buyum oğlum, işine gelirse."
                                                                                                              02.07.2014 / 03:41