Olmadı Ruhi Ağbi, Selam Olsun Sana Çak
Gece olduğunu anlamak için radyoyu aç. Saçma sapan şarkılar seni acı çekmen için zorluyorsa gece olmuştur. Ya da Türkiye'de böyle en azından. Gece, uyumak içindi değil mi? Öyleydi. Uyumak gerek o halde. Radyo dinlemek değil. Ne gerek var hatırlamaya, gecenin bir vakti hem? Yani ne bileyim yarın benim yerime sınava o mu girecek? Ya da sınavda bana "ne kadar saçmaladın, hadi yaz." falan mı diyecekler? Yok. Ne öyle diyecekler ne de ben öyle zannediyorum. Her şey yanılgı aslında. Cidden bak. Her şey ama. Yani varlığımız bile bir yanılgıdan ibaret olabilir. Etrafıma bakınca uçuk bir ihtimal değil. Güzel fikir de hem. Yokuz aslında. Saçmaladıklarımız hep yanımıza kâr kalacak. Hadi dibine kadar saçmalayalım o zaman.
Mesela konturum olsa mesaj atardım şimdi sana. "Özledim." yazardım. "Çok özledim lan." yazardım. "Rüyamda yine seni gördüm, ne lanet çocuksun, çok seviyorum." yazardım. Sen okurdun. Cevap yazmazdın ama. Çünkü bitti. Sona geldik biz, tükettik ya da öyle zannetmek istiyoruz. Yeni insanlar olsun da yeniden aynı şeyleri yaşayalım. Yeni insanları sevelim. Sonra yeni insanları üzelim. Onları terk edelim. Onları ağlatalım. Ya da yeni insanlar tarafından terk edilelim. Onlara ağlayalım. Buyuz çünkü biz. Bunu istiyoruz. Acı çekmek hoşumuza gidiyor. Mazoşist miyiz lan biz?
Şimdi yanımda olsan bir sigara yakardın, bana uzatırdın, ben de bu kez bir değişiklik yapıp yıllardır süregelen geleneği bozar,sana "hayır" demez, alır içerdim. Şaşırırdın belki, belki de "sonunda" derdin ya da kızıp alırdın elimden sen uzatmış olsan da.
Sana bakarak şarkı söylemeyi seviyorum çocuk, sebebi yok. Sana şarkı sözleriyle bir şeyler anlatmaya çalıştığım yok. Sana bakarak konuşmayı seviyorum. Ben normalde konuşmayı çok sevmem, belli de etmem ama sevmem. Sana bakarken konuşmak istiyorum. Yoksa sana bakarken ha Aşk Yok Olmaktır'ı söylemişim ha "mini mini bir kuş donmuştu" demişim, aynı şey benim için. Yeter ki sen ol karşımda. Şey gibi; ağız tiryakiliği. Belki ilerde sigaraya başlarsam seni unuturum ama şimdi uyumalıyım.
16.02.2014 / 02:08
Mesela konturum olsa mesaj atardım şimdi sana. "Özledim." yazardım. "Çok özledim lan." yazardım. "Rüyamda yine seni gördüm, ne lanet çocuksun, çok seviyorum." yazardım. Sen okurdun. Cevap yazmazdın ama. Çünkü bitti. Sona geldik biz, tükettik ya da öyle zannetmek istiyoruz. Yeni insanlar olsun da yeniden aynı şeyleri yaşayalım. Yeni insanları sevelim. Sonra yeni insanları üzelim. Onları terk edelim. Onları ağlatalım. Ya da yeni insanlar tarafından terk edilelim. Onlara ağlayalım. Buyuz çünkü biz. Bunu istiyoruz. Acı çekmek hoşumuza gidiyor. Mazoşist miyiz lan biz?
Şimdi yanımda olsan bir sigara yakardın, bana uzatırdın, ben de bu kez bir değişiklik yapıp yıllardır süregelen geleneği bozar,sana "hayır" demez, alır içerdim. Şaşırırdın belki, belki de "sonunda" derdin ya da kızıp alırdın elimden sen uzatmış olsan da.
Sana bakarak şarkı söylemeyi seviyorum çocuk, sebebi yok. Sana şarkı sözleriyle bir şeyler anlatmaya çalıştığım yok. Sana bakarak konuşmayı seviyorum. Ben normalde konuşmayı çok sevmem, belli de etmem ama sevmem. Sana bakarken konuşmak istiyorum. Yoksa sana bakarken ha Aşk Yok Olmaktır'ı söylemişim ha "mini mini bir kuş donmuştu" demişim, aynı şey benim için. Yeter ki sen ol karşımda. Şey gibi; ağız tiryakiliği. Belki ilerde sigaraya başlarsam seni unuturum ama şimdi uyumalıyım.
16.02.2014 / 02:08
Yorumlar
Yorum Gönder