2019 Dileği

          Sayılara bir ekleyince sonuçlar değişmiyor bazen. 8, 9, 10... Sayıyorsun uzun uzun sonra bakıyorsun aynı kalmış. Gecesinde yarın yokmuşçasına vurdumduymaz yaşayabildiğin günün, sabahında aynı keşmekeşe uyanıyorsun. Ama bir saniye 1 Ocak resmi tatil değil mi? Rüya devam edebilir. Uyanmaya 24 saatin daha var.

Yeni yıldan bir şey ummayı bırakalı bir iki yıl oluyor. İnsan aynı acımasızlığı sürdürdükçe ne günler ne aylar ne yıllar ne sayılar ne asırlar fayda etmeyecek.

Kendimden umuyorum her gün, her gece; yarın sabah en az bugünkü kadar iyi kalabileyim. Daha iyi bir insan olma çabam sürsün ama daha iyisi olamasam da en azından vicdanımdan uzak düşmeyeyim. Tahammül etmek için çok kısa bir ömür yaşıyoruz. Sevgisizliğin ve şikayetin hayatlarına sirayet ettiği insanları hayatımdan çıkarıyorum, güzel bir eylem. Pollyanna değilim ama yapabiliyorsam, mümkünse sevgi ile büyümek istiyorum. Sevilmemenin bedelini ödedim, kendimi sevmeyerek. Şimdi öğrendim sevmenin düsturunu. Son zamanlarda söylüyorum çevreme, "kendimle gurur duyuyorum" diye. Evet kendimle gurur duyuyorum. İyi insanları seviyorum, güzel kitaplar okuyorum, içinde zeka ve aşk barındıran şarkılar dinliyorum, gülüyorum, sarılmak istediğimde ona sarılabileceğim insanlar tanıyorum, bilgiye ve çabaya saygı duyuyorum, mükemmel değilim ve hatta hayattaki yerimi kabul ediyorum, evrenin nezdinde bir karınca ile neredeyse eşdeğer olduğumu biliyorum, zihnimin içini keşfettiğimde şaşkınlıklara boğuluyorum, halâ sevebiliyorum, bir gülümsemeyi bir masalı bir espriyi bir kokuyu özelleştirebiliyorum. Anlamsız şeylerin peşinde koşmak ya da onlara çaba ve zaman harcamak için kısa yaşıyoruz. Bu nedenle de bir süredir anlamı olan şeylerle haşır neşir oluyorum. Yeni yıldan değil yeni günden bir beklenti ile yazıyorum, yarın kendimi bugünden daha çok sarmalamam dileği ile...

                                                                                                                     311218/2302